VAZGEÇİYORUM GALİBA Günlüğü

  • VAZGEÇİYORUM GALİBA

    paku
           Fallarım da, rüyalarım da.. Bu şehir de bir ailemi bilmişim, bir de seni. Sen hiç konuşmadığın halde inanmışım bütün yalanlarına. Yıllar geçtikçe mekanım da değişti tarzım da. Ama bir şu cevize benzeyen aklım ve içindekiler değişmedi. O sıra dinlediğim bütün şarkılar bana eski kaldı isimlerini bile hatırlamıyorum. Tabi bazen radyoda çıkıyor. Halıya doğru bakıyorum anılar beliriyor. Şu an hissedemediğim tüm yaşanmışlar.. Hepsi oradalar! 
    Bildiklerimi özlüyorum, bilmediklerimi öğrenmek istemiyorum. Ayrıldığımız günden beri geleceği planlamıyorum. Her gelecek günde geçmişimi sorguluyorum. Ben pek bilmem bencillik yapmayı. Sürekli kendimi haklı çıkartmıyorum. (Genellikle kendimi suçluyorum) Peki sen niye kendini sürekli haklı çıkartıyordun?


       Her barışmanın sonrasında ayrı bir konuyu tartışırken, sonucu bir konuya bağlanıyordu. Bir çok eksiklik varken bana yetersiz geliyorken kopamıyordum. "Bir kokun sebep" diyordun. Beni kandırmana yetiyordu bu. Ne kadar uzun zaman ayrı kalsakta tek bir aramada beni hangi ses tonuyla karşılayacağını iyi biliyordum. Karşılaştığımızda nasıl sarılacağını, nasıl öpeceğini. Bütün davranışlarını ezberlemiştim. Bir keresinde tesadüf ile aynı şarkıyı çok sevdiğimizi öğrendik. Defalarca o şarkı dudaklarımızdaydı. Çünkü bu bizim ilk ortak noktamızdı. (Yıllardır beraber olmamıza rağmen) Beraberken hiç alkol almadık. Ayrı yerlerde ayrı zamanlar da bunu yaptık. Sen slow parçalara eşlik eden (efes) biranla. Ben son hit yabancı parçaların eşlik ettiği tekilamla. Hiç bir zaman senin kadar duygusal olamadım. Hiç bir ayrılık senin acını yaşatmadı bana. Ben yarım kalmışlara kafa yordum hep. Sebeplerini ararken içinde boğuldum. 


       Sevgime sonsuz güvendiğin için benden hiç şüphe duymadın(;ya da şüphelenecek kadar umursamazdın) Kendimi sana çok iyi tanıttığım gibi, tanıtmadığım yönlerimi hiç merak etmedin. Yaşanan tüm kötü olaylarda seni suçlu tutup, kendi yaramazlıklarımı ört pasa ettim. Senin ruhunun duymadığı onca şey onca gizlilik hepsi bende kaldı. Bu yüzden yaptığın hiç bir şey canımı yakamadı. 


      Ki ben aşk'ı senden önce silmiştim defterlerimden. 
    Yalnızca sen benim boşluğumun derdiydin. Bana gelişin, benden gidişin. Yarım zamanlar, yeni bir insan , yeni bir yaşamdı benim için. Her şey kontrolümdeyken nasıl duyguyu tam katabilirdim? 
      Aşk dedikleri akışına bırakmak olamazdı. Çünkü ayrılığımızdan sonra asıl akışına bıraktım ben herşeyi. Ve şimdi rampasız bir hayat sürüyorum. 


       Affet beni.






       
Yorumlar
Henüz Yorum Eklenmemiş...
Yorum Ekleyebilmek Için Üye Olunuz.
Yazmamış
Üyelik Bilgileri: paku